اختلاف تحصیلی به معنای تفاوت دو اندیشه

اختلاف تحصیلی به معنای تفاوت دو اندیشه

اختلاف تحصیلی به معنای تفاوت دو اندیشهReviewed by Dr saki on Sep 7Rating: 3.0اختلاف تحصیلی به معنای تفاوت دو اندیشهاختلاف تحصیلی به معنای تفاوت دو اندیشه میزان تحصیلات در ازدواج در واقعه نشان دهنده سطح درک و فهم فرد از زندگی و طرز تفکر وی است. هنگامی که مردی برای ازدواج اقدام می کند و به خواستگاری می رود

میزان تحصیلات در ازدواج در واقعه نشان دهنده سطح درک و فهم فرد از زندگی و طرز تفکر وی است. هنگامی که مردی برای ازدواج اقدام می کند و به خواستگاری می رود می تواند یکی از احتمالات زیر پدید آید:

مرد و زن هردو دارای تحصیلات عالیه یکسان باشند و یا مرد تحصیلات عالیه داشته و خانم از تحصیلات پایین تری برخوردار باشد و یا اینکه مرد بسیار باسواد بوده و خانم بی سواد می باشد و در بدترین شرایط ممکن خانم باسواد بوده و مرد از تحصیلات کمی برخوردار است. هرکدام از موارد بالا مقولات مربوط به خود را دارد اما مواردی که در آن سطح تحصیلاتی داری اختلاف فاحش بوده و حتی موردی که خانم دارای تحصیلات بالاتری می باشد همواره مشکلات حادی را ایجاد می کند.

line-separator

تفاوت تحصیلی به معنای تفاوت در فکر، اندیشه، راه و روش و شیوه زندگی است. فردی که دارای تحصیلات می باشد در واقع طرز فکری بهتر و بازتر دارد و در مقابل مشکلات بهترین عملکرد را دارد. فرد تحصیلکرده به ویژه در ایران دارای شخصیت والاتری می باشد و همین موضوع باعث می شود اگر زمانی سطح تحصیلات بسیار متفاوت باشد، فرد تحصیلکرده همین موضوع را اهرمی برای فشار بر فرد مقابل بگذارد کماینکه فرد تحصیل کرده خانم باشد! مشکلاتی از قبیل درک پایین، اشتراکات کم و این تفکر که نان آور خانه فرد تحصیل کرده است همواره مشکلاتی را برای این زوجین در بر دارد. بنا براین بهتر است برای ازدواج فردی را انتخاب کنیم که از همه نظر در شرایط ما باشد، کافیست که یک لحظه فکز کنید زندگی دو فرد تحصیلکرده تا چه حد می تواند شیرین و لذت بخش باشد!line-separator

پس بهترین راه برای جلوگیری از اینچنین مشکلاتی انتخاب درست همسر می باشد که این امر با یک مشاوره دقیق حتی در زمینه تحصیلات محقق می شود اما اگر زمانی ازدواجی را داشته اید که اختلاف تحصیلات شما بسیار زیاد است، این مسئله را بپذیرید زیرا انتخاب شما می باشد پس سعی کنید با رفتاری که دارید این مسئله را نادیده گرفته و برای خوشبختی تلاش نمایید

 مشاوره در برترین مراکز مشاوره مورد تایید کانون مشاوران ایران

مرکز مشاوره ازدواج

141 پاسخ
    • ناشناس
      ناشناس می گوید:

      سلام.من ۲۶سالمه و دانشجوی ارشد هستم.با یه پسری دوساله دوستم و ایشون دیپلم دارن ولی گفتن که از مهر شروع میکنم به درس خوندن.خونواده من همشون تحصیلکرده هستن.و ایشون میخوان هرچی زودتر بیان خواستگاری ولی من هم میترسم با مخالفت خونوادم روبرو بشم هم میترسم به مشکل بخوریم. لطفا کمکم کنید

      پاسخ دادن
  1. هلینا
    هلینا می گوید:

    من و همسرم تحصیلات یکسانی داریم اما ایشون مهندسی و من در رشته های عمومی اما هرازچندگاهی خانواده همسرم این موضوع را به من گوشزد می کنند که ایشون مهندس هستند چی کنم؟

    پاسخ دادن
  2. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام. مدرک تحصیلیم فوق لیسانس.الان یه خواستگار دارم که از هر نظر خوبه وبه او علاقه مندم ولی مدرک تحصیلی او دیپلم .آیا میتونیم در کنار هم ازدواج موفقی داشته باشیم؟

    پاسخ دادن
  3. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام
    من دانشجوی لیسانسم خواستگارم به من میگه نباید ادامه بدم و دیگه دانشگاه نرم البته از هر نظر خوبه و من دوسش دارم به نظر شما چکار کنم؟

    پاسخ دادن
  4. نسیم
    نسیم می گوید:

    سلام.من امشب توی سرچ با وبلاگتون آشنا شدم.شدیدا به کمک احتیاج دارم. من پارسال قرار بود ازدواج کنم ولی به علت مخالفت خانواده هامخصوصا خانواده ایشون بهتره بگم به خاطر بهانه گیری های مادرشون وبه دلایل نامعلوم که هیچوقت به نتیجه ای نرسیدم که چرامخالفن این قضیه سرنگرفت.هردوخانواده مقیدومذهبی بودیم ولی گویانوع اسلام مون فرق میکرد.خلاصه بهم خوردالبته الان میگم خداروشکرچون مرد ضعیفی بود ونمیشد بهش تکیه کرد وخانوادش مخصوصامادرش کاملا براون مسلط بودند.۹ ماه این رابطه طول کشید.برای من شکست سختی بود چون عاشقش بودم و۹ ماه طول کشید تا یه کم از حال شکست دربیام وسعی کنم به روال عادی برگردم که آن هم همش به لطف خدا بود که صدامو شنیدو کمکم کرد.به محض اینکه این ۹ ماه تموم شدپسری توزندگیم پیداشدکه ۳سال از من کوچکتره ازهمه لحاظ ازمن کمتره ازم خواستگاری کرد ردش کردم ولی نرفت خودش معترف هست که از من کمتره ولی به هیچ عنوان نه من براش مهم نیست این جدیتش وپافشاریش برام عجیب بود به قول خودش که درست هم میگه من یه دختر کاملی ام از همه لحاظ گفت ۳ ساله دارم دنبال دختردلخواهش براازدواج میگرده ومنوپیداکرده شدیدا مطمینه که به من میرسه پسرپاک وسالم وخوبیه مهربونه کاری وتلاشگره ومحکم وقوی که میشه بهش تکیه کرد ولی از لحاظ تحصیلی ازمن خیلی پایینتره ولی بااین وجود از لحاظ علمی پره اوایل که همش ردش کردمودست کمش پرفتم بعدازیه مدت قابلیتهاشوکه دیدم دیگه بهش نه نگفتم وگفتم که تردید دارم ولی به خاطر اینکه توشهرمون شناس هستیم نمیتونم برم پیش مشاور برا همین گفتم اینترنتی مشکلمو مطرح کنم ومشاوره بخوام خیلی ویژگی هایی داره که منو درمورد خودش به فکر فرومیبره ولی ازاون طرف من باخودم قرار گذاشته بودم با کسی ازدواج کنم که از پسر قبلی که ازدواجم باهاش بهم خورد بالاتر باشه اما این یکی ازلحاظ تحصیلی وشغلی ودرامدوخونه وماشین از اون قبلی پایین تره خانوادش راضی اند ولی من هنوز اجازه ندادم که خانوادش بیان برا خواستگاری.تردیددارم میگم بهتر ازایشون هم برام پیدامیشه ازیه طرف میترسم که آدمی به این محکمی ومحبت واراده پیدانکنم.نمیدونم چیکارکنم؟نمیدونم؟کمکم کنین.خواهش میکنم….

    پاسخ دادن
    • Anonymous
      Anonymous می گوید:

      سلام شما باید مطمئن شید که تصمیمی که میخواین بگیرید از روی احساس باشه نه به خاطر اینکه قبلأ شکست داشتین و برای فرار از ناراحتی بخواین با ایشون ازدواج کنید اگه نمیتونید حضوری به یک مشاوره مراجعه کنید میتونید تلفنی هم از خدمات مشاوره ای استفاده کنید

      پاسخ دادن
  5. فرشته ح
    فرشته ح می گوید:

    مردی که ادم رو دوست داشته باشه خیلی مهمه . در ضمن اینرو هم بگم که همه تحصیلکرده ها با سواد نیستن الان با این وضع دانشگاهها و فارغالتحصیلها . پس خیلی هم نمیشه رو تحصیلات تکیه کرد . مرد باید جوهر وجودی داشته باشه غیرت و تعهد و احساس مسئولیت داشته باشه . باقیش حله . الان هم مورد ازدواج خیلی کمه باید معیار رو رو چیزهای مهم گذاشت نه چشم و هم چشمی فامیل .

    پاسخ دادن
  6. چیچک
    چیچک می گوید:

    سلام آقایون ویاخانم های دکتر! من بعداز مدتها سرچ تونستم این سایت رو پیداکنم ونیاز خیلی شدید به همفکریتون دارم.من یه ۳۴ ساله ام.در۲۲سالگی یه نامزدی نافرجام داشتم که به دلایل مختلف باشکست روبرو شد.والان باگذشت ۱۲سال هنوزهم نتوستم ازدواج کنم.دلیلشم فرهنگ جامعه ودیدشون نسبت به دخترایی مثل منه.من که فقط یه عمل شرعی داشتم متعفنم ولی دخترایی که سرپوشیده هزارکارنامناسب انجام میدن برای انتخاب ارجحترن.من فوق لیسانس هستم وازلحاظ ظاهری هم کاملا مناسب هستم. حدود ۶ساله که بایه انسان به تمام معنا آشناشدم.فقط ایشون دیپلم هستندولی ازنظرشخصیت وپختگی وشعور وفرهنگ درحدبسیارعالی هستند.ماازهرنظرتفاهم کامل داریم وایشون مشوق من درتمام زمینه های تحصیلی بودن وعلاقه زیادی هم برای ادامه تحصیل بیشترم دارن.من کاملامیدونم که برای دختری باشرایط سنی من که یبارم عقدکرده وتاالانم خاستگاربه درد بخوری نداشته این ازدواج کاملا منطقیه.من یابایدازبعضی ایده آلهام چشم پوشی کنم یاباید تاآخرعمرتنهابمونم.که تنهایی به هیچ وجه برام قابل تحمل نیست.اگراین موقعیت روازدست بدم ازلحاظ روحی نمیتونم سالم بمونم.مشکلم اینه که اولا نمیدونم که حرفام منطقی هستن یانه دارم اشتباه میکنم.دوم اینکه خانواده م نمیخان شرایطموبپذیرن وواقعیت زندگی منوقبول کنن.ومخالف این ازدواجن میگن موقعیاتای بهترم پیش میاد ولی من نمیتونم بایه احتمال خیالی بیشترازاین عمرموهدرکنم و این مورد رو هم از دست بدم.لطفابگین طرزفکرم منطقیه؟واینکه چطورخانواده مومتقاعد کنم؟ضمنا من چون استطاعت مالی ندارم این راه روبرای مشاوره انتخاب کردم.عاجزانه درخواست کمک دارم.ممنونم.یه دلشکسته ناامید.

    پاسخ دادن
    • Anonymous
      Anonymous می گوید:

      دوست عزیز داشتن مدرک دلیلی بر داشتن شعور و درک خوب و بالا در فرد نیست … البته در این مورد باید گفت ایشون ظاهرا” با مدرک بالای شما مشکلی ندارن و درک خوبی دارن … اگر شما هم مشکلی در این مورد ندارید و در سایر موارد هم تفاهم متقابل دارید میتونید وارد مرحله شناخت و ادواج بشید … به هر حال شما شش ماه نامزد خواهید ماند تا بیشتر با شرایط آشنا بشید
      و حال که تصمیمتون رو گرفتید قاطع و محترمانه در این مورد با خانواده صحبت کنید
      در این مورد میتونید با این شماره مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

      ۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵

      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴

      پاسخ دادن
  7. چیچک
    چیچک می گوید:

    خیلی ممنونم ازاینکه وقت گذاشتین ومشکل بنده رو خوندین.بله ما خودمون مشکلی نداریم ولی مامانم بشدت مخالفن فکرمیکنن پرنس سواربراسبی بایدبیادومنوببره.من ازاینکه عمرم اینجوری درانتظاری نامعلوم هدرمیشه واقعاناراحتم.نمیدانم چیکارکنم چجوری اقدام کنم که موفق بشم؟

    پاسخ دادن
  8. هدی
    هدی می گوید:

    من یه سوال دارم و نیاز دارم تا عصر امروز جواب بگیرم،من فوق لیسانس هستم،خانواده ام هم تحصیل کرده اند،۲۹ سال دارم،خواستگاری دارم که دیپلمه و مغازه دار هست،هم سن خودم،نمیدونم چه کار کنم همیشه ملاک اصلی من تحصیلات بوده اما الان به خاطر سنم مردد شدم،لطفا راهنمایی ام کنید.چی جواب بدم؟

    پاسخ دادن
    • Anonymous
      Anonymous می گوید:

      دوست عزیز اگر ملاکتون تحصیلات بوده پس در آینده به مشکل برخورد خواهید کرد …بهتره در این مورد بیشتر فکر کنید … دقیقا” همونقدر که خرید یک شلوارو با وسواس زیادی انجام میدید در این خصوص هم کمی صبور باشید و فکر کنید … اگر نیاز دارید بهتره مشاوره ای حضوری داشته باشید

      در این مورد میتونید با این شماره مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

      ۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵

      پاسخ دادن
  9. زهرا
    زهرا می گوید:

    به نظرمن سطح فرهنگ مهمه واینکه آدم تودنیابراخودش عقیده ای داشته باشه وازش دفاع کنه.ودختروپسرهم عقیده باشن،اهمیت سطح تحصیلات رومنکرنمیشم،ولی خودمون خیلی بزرگش کردیم،وقتی دوطرف به هم میان،هم عقیدن،ازهم خوششون میادوروحیه هم روپسندیدن،نبایدمیزان تحصیلات طرف رومعظل کنیم.

    پاسخ دادن
  10. زهرا
    زهرا می گوید:

    سلام.
    اینکه آدم مجرد باشه وهمینجوری نظر بده درست نیست من یکساله عقد کردم خودم لیسانس وهمسرم سیکل. نمیگم من باسوادم نه من هیچی بلد نیستم حتما برامم مهم نبوده مثل شماها ک قبولش کردم ولی اینکه توهر جمعی شوهرم پاینتره یه جورایی خجالت میکشم چون کلا به درس ویادگیری علاقه ای نداره وهرجایی بحثی میشه یا حتی تو یه بازی فکری خراب میکنه اوایل خیلی دوسش داشتم اما امروز تو فکر جدایی ام البته هنوز در مورد تصمیمم چیزی بهش نگفتم. همین اختلاف سطح باعث شده ک گاهی بخوام چیزی بهش یاد بدم رو غرور مردانه اش بهش برخوره باعث شده از نظر احساسی ب مشکلات برخورد کنیم خیلی سرد بشیم
    التماس دعا

    پاسخ دادن
  11. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام من یه خواستگار دارم که دکترا دارن منم الان دانشجو هستم و یکی از شرایطشون اینه که من ادامه تحصیل ندم و دانشگاه رو ول کنم بنظرتون این.کار بعدا مشکل ساز نمیشه؟؟؟؟ من خودم خیلی علاقه دارم درسمو ادامه بدم …

    پاسخ دادن
    • پاسخگو
      پاسخگو می گوید:

      دوست عزیز اینکه به ادامه تحصیل نیاز دارید یا نه به خود شما بستگی داره … و گرنه نمیتونید در آینده روی نظر ایشون تاثیرگذار باشید و اگر علاقه به ادامه تحصیل داشته باشید میتونه تاثیر منفی روی زندگی شما بذاره

      پاسخ دادن
        • پاسخگو
          پاسخگو می گوید:

          همونطور که گفته شد به سطح درک دو طرف بستگی داره و طبیعتا” اختلاف سطح تحصیلات گاها” باعث تنش میشه چون زاویه دید افرادبه این دلیل با هم متفاوته و میتونه سبب ساز مشکل باشه /// ولی معمولا” بالاتر بودن اقایون در ازدواج برای خانم ها مهمتره چون خانم ها همیشه دوست دارن در زندگی مشترک و اجتماعی به مردی تکیه کنن که از خودشون بالاتر باشه چه از نظر قد/تحصیلات/و موقعیت اجتماعی …

          پاسخ دادن
  12. سمیه25
    سمیه25 می گوید:

    سلام دختری هستم ۲۵ساله وابسته یه مردی بودم که تقریبایک سال ازهم جداشدیم وبااینکه خواستگارزیادی دارم حتی یکی ازاونهافامیلمان هست وواقعاپسرخوب وکاری هم هستش تحصیلاتش سیکله ومنم لیسانس ولی به تحصیلات اهمیت نمیدهم چون شعورب تحصیلات ربطی نداره فقط مشکل من اینه هنوز اون مردروفراموش نکردم وازظاهراین خواستگارهم یکم خوشم نمیادولی بخاطراینکه هم کاریه وهم آشناست وهم سن منم دیگه میره بالامیخام ازداواج کنم لطفاراهنمایی کنین

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      دوست عزیز وقتی چنین تفکری دارید که چون سنتون بالا میره باید به این خواستگار که علاقه ای هم بهش ندارید جواب مثبت داد …باید گفت راهتون اشتباهه
      اختلاف تحصیلاتی و اینکه به دلتون نیست یکی از مشکلات در زندگی مشترکه … بهتره اول رابطه گذشته رو فراموش کنید و در انتخاب و ازدواج عجله نکنید

      پاسخ دادن
  13. ندا
    ندا می گوید:

    سلام . دختری هستم ۲۵ ساله .فوق لیانس و در چند ماه اینده قراره شاغل بشم .خواستگاری دارم فوق دیپلم و این شغلش به عنوان سرایه دار دانشگاه است. وبه قول خودش احتمالا ارتقای رتبه پیدا میکنه ولی اینکه کی ،مشخص نیست .از لحاظ ایمان و خانواده عالی هستند . لطفا راهنمایی کنید . ممنون

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      انتخاب بر اساس خواست و معیار شماست … اگر نمیتونید ایشون رو بر این اساس انتخاب کنید بهتره وارد یک رابطه احساسی نشید و هر دوتون رو از این بلاتکلیفی خارج کنید

      پاسخ دادن
  14. noora
    noora می گوید:

    سلام.من ۲۴ سالمه و خواستگاری که دارم ۲۵ سالشه.من فوق لیسانس دارم و شاغل هستم.ایشون فوق دیپلم دارن و پلیس هستن.با توجه به فاصله سنی و تحصیلی که داریم من خ مردد هستم.
    از طرف دیگه از لحاظ اعتقادی و اخلاقی پسر خوب و نجیب و سالمیه.تنها مشکل من اختلاف سنی و تحصیلیه
    ممنون میشم راهنمایی کنید.

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      اگر در این مورد تردید دارید بهتره مشاوره کنید …. ولی اگر ایشون به دل نتونسته بشینه ادامه این رابطه بی معنیه …
      و گرنه اختلاف سنی شما بستگی به درک دو طرف داره
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

      پاسخ دادن
  15. ناراحت
    ناراحت می گوید:

    سلام من دختری ۲۲ ساله ام از نظر قیافه خوب و چون پشت کنکوری بودم امسال سال دوم دانشگاه هستم رشته ارتباط تصویری خواستگارم پسر داییمه و سنگ کار ۲۶ ساله من راضی نیستم چون دیپلم داره و من دارم کارشناسی میگیرم و اگه بمونم حتما دکترا میگیرم چون آرزوم استاد دانشگاه شدن بود و هست اما ایشون نه. و اینکه خانواده من طرز فکر سنتی دارن، من نمیتونم رفت وآمد داشته باشم، خواهرم در آستانه طلاقه چون شوهرش خیانتکار، بد اخلاق، دهن بین…. ، مامانم میگه این خوبه چون آشناست و به احتمال زیاد خیانت نمیکنه وقتیم میگم ما بهم نمیخوریم میگه تو بالاخره بدبخت میشی حالا ببین! مشکل من اینه که اون اهل مطالعه نیست و با توجه به خانواده و محل زندگی و چند برخوردی که من داشتم اهل پیشرفت فکری نیست من چی به خانوده ام بگم؟

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      راه خودتون رو ادامه بدید و به چنین تصورات پوچ قدیمی و سنتی اهمیتی ندید … کافیه سری به دادگاه خانواده بزنید و ببینید چطور زندگیا به خاطر همین تصورات به سقوط کشیده شده ان
      شما تازه ۲۲سال سن دارید و الان فقط و فقط باید به درس و پیشرفت و آرزوی خودتون فکر کنید …

      پاسخ دادن
  16. roya
    roya می گوید:

    سلام.من روانشناسی ازدواج زیاد مطالعه میکنم،امروز هم اتفاقی اینجا اومدم،بنظر میاد سرکاری نیستو بهتر راهنمایی میکنید.من دختری ۲۴ ساله هستم، سه سال پیش نامزد کردم ولی متاسفانه بددل بود یعنی یجورایی مریض بود برا همین نامزدیمون بهم خورد.حالا من نمیتونم به پسرا اعتماد کنم،خواستگارم زیاد دارم ولی بعضیاشون وقتی میفهمن یه بار نامزد کردم منصرف میشن.الان هم یه خواستگار دارم که یه ساله پا فشاری میکنه ولی من بخاطر اینکه ایشون دیپلم هستن و من لیسانس دودلم واینکه خونوادشون سطح پایین هستن،برا منم فرهنگ و ادب و تحصیلات خیلی مهمه لطفا راهنمایی کنید. اینه یه مشکل و مشکل بعدی هم اینکه من به همه دو دل میشم نمیدونم چیکار کنم بعضی موقع انقد از این دو دلیه خودم شاکی میشم که اجازه نمیدم خواستگار بیاد خونه…. ممنون از راهنماییتون

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      دوست عزیز اینکه دیگران به خاطر یک بار نامزدی عقب نشینی میکنن همون بهتر که وارد زندگی شما نشن … چون از قدرت شما در ” نه ” گفتن واهمه دارن … بحث بعدی اینه که تا وقتی که موردی به دل شما نباشه نباید وارد روابط عاطفی بشید بحث یک عمر زندگیه همونطور که برای خرید لباس باید به دلتون باشه چطور میتونید ازدواج رو سرسری بگیرید و بدون علاقه وارد یک عمر زندگی بشید ؟ ولی اجازه ندید حس بدبینی وجودتون رو بگیره … اگر با فردی به توافق اولیه رسیدید مشاوره کنید و مدتی رو به اندازه ۹ ماه و یا بیشتر رو نامزد باشید تا خانواده ها رفت و آمد کنن و از هم شناخت پیدا کنید … اونوقت میتونید با شناختی که دارید انتخاب درست کنید …
      ولی اگر بدبین هستید مشاوره کنید تا همه چیز رو واضح و بدون عینک بدبینی ببینید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      دفتر قیطریه:
      ۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
      دفتر سعادت آباد:
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه
      دفتر شریعتی:
      ۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵ خط ویژه

      پاسخ دادن
  17. فرخزاد
    فرخزاد می گوید:

    سلام. دختر ۲۲ساله هستم شرایط ازدواجی برام پیش اومده که به شدت به هم علاقه مندیم اما ارتباطی بدون اجازه خانواده ها نداشتیم . یعنی بدون شناخت زیادی از رفتار هم به هم علاقه مندیم .خواستگاری کرد اما پدر و مادر من مخالفن. به دلیل اینکه میگن سطح سواد من از اون پسر بیشتره و چون پسر سواد دانشگلهی نداره به مشکل میخوریم دومین دلیل میگن تفاوت فرهنگی بین خانواده ها هست .اون پسر میگه بعد از ازدواج اجازه دخالت و تاثیر گذاری به خانوادش نمیده و محل زندگیشو مزدیک پدر و مادر من انتقال میده و ادامه تحصیل میده اما پدر و مادر من راضی نمیشن…راه درست چیه ..اختلاف سنی چقد باید باشه واسه ازدواج؟

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      پس در این مورد باید طرف خانواده خودتون باشید چون هدفی جز راحتی برای شما ندارن …
      امیدوارم وابستگی بین شما به وجود نیومده باشه تا بهتر بتونید تصمیم گیری کنید
      خانم اگر سه تا هفت سال کوچکتر باشد بهتر است . اگر کمی این طرف و آن طرف تر باشد ، اشکال ندارد. البته اگر شرایط مطلوب باشد ، ما خیلی هم سخت نمیگیریم . همسن هم میتوانند باشند . البته دیگر آن مطلوبت را ندارد . البته همه این ها علت دارد که سن خانم از آقا کوچکتر باشد و فاصله هم زیاد نباشد مخصوصا اگراین دو در دو دنیای متفاوت زمانی باشند . خانم در دوران نوجوانی هفده سال و آقا بیست و شش سال . آقا از دوران نوجوانی عبور کرده و فاصله زیاد میشود حالا اگر خانم بیست و پنج سال و آقا سی و چهار سال باشد ، ما را نگران نمیکند ولی صلاح نمیدانیم بیشتر از این باشد که این دو از دنیای همدیگر دور باشند . واقعا برای ازدواج نمی توان سن گفت . ما مناطق مختلفی داریم در مناطق گرمسیر بلوغ جنسی خانم و آقا زودتر است و زودتر ازدواج میکنند و موفق ترهم هستند ما بررسی کردیم میزان طلاق ها یشان کمتر است . موفق تر هم هستند چون پیچیدگیهایشان کمتر است ولی در شهرهای بزرگ این جوری نیست و نقش حمایتگری والدین کمتر است . ما معیار میگوییم سن را نمیگوییم بلوغ اجتماعی جنسی ، فکری ،رشد جسمی و روحی ، رشد شخصیتی ، استقلال فکری ، آیا به مادرش وابسته است یا نه ، ثبات عاطفی ، مدیریت قدرت بحران و این ها بطور نسبی است . ما آرمان گرا نیستیم .اگر آقا این شرایط را داشته باشد می تواند ازدواج کند . بعضی مواقع آقایان با خانم شرایط نسبی را دارند ولی مانع دارند مثل : تحصیلات ،سربازی ،مثل اینکه آقا ترم دو دانشگاه است شش ترم دیگرمیخواهد بخواند و دو سال سربازی دارد و مطلوبیت دوره عقد یکسال است پس بقیه اش چی ؟ چطور می خواهد برنامه زندگیشان را تامین کند . حالا اگر پدر متمکن باشد ، مانع برداشته میشود ولی بسیاری از خانم ها دوست ندارند این جوری وارد زندگی شوند . دوست دارند مردشان مستقل باشد بعد وارد زندگی بشوند یک مقدار امکانات پایین تر ولی وام دار پدرش نباشد . اگر وام دار پدرش باشد رگ حیاتی آنها دست پدرش است و استقلال ندارند . زن دوست دارد مردش تکیه گاهش باشد و به مردش تکیه کند . حالا مردی که به پدرش تکیه کرده نمیتواند تکیه گاه او باشد و در مورد خانم ها ، این موانع وجود ندارد . کسانی که به خاطر تحصیل ، ازدواجشان را به تاخیر می اندازند ، اینطور نیست . نفقه بر عهده مرد است و فقط باید مطمئن بشود که آقا اجازه میدهد تحصیلات خود را ادامه دهد . خانمی گفته اند من پزشکی می خوانم .من در شهر دیگری هستم و شوهرم در شهر دیگری و هردو کار داریم و ما باید پنج سال عقد کرده بمانیم ، این دیگر سخت میشود . یا اصلا وارد زندگی بشوند و ازدواج رسمی نکنید ولی از هم دور باشید . دختران زیر هجده سال بخاطر عدم ثبات عاطفی ، آقایان در صورتی جواب بله را بدهند که مطمئن بشوند عواطف در انتخابشان حاکم نبوده و عقلانی انتخاب کرده اند اگر بر اساس احساساتشان تصمیم بگیرید مشکل ایجاد میشود .
      چه کار کنیم که عرف سنی ما در همه جا به این موارد کارشناسی که شما اشاره میکنید نزدیک بشود؟
      استان هایی که سن ازدواج در آنها پایین است ، مشکلاتشان کمتر است و نظر اسلام هم همین است . و سن ازدواج مطلوب همین است .روایت داریم : پدری خوشبخت است که دخترش در خانه او عادت ماهیانه نشود . این ها هست و چقدر برازدواج سن پایین تاکید شده است . رشد درجامعه های مختلف با هم فرق میکند . پیچیدگی جوامع و کلان شهرها این قدر زیاد است که اگر جوانی به رشد شخصیتی نرسیده باشد ، آن پیچیدگی ها دچار مشکلش می کند و گرنه اگر یک جامعه ، جامعه بسیطی باشد یک جامعه ساده ای باشد و پیچیدگی نداشته باشد مثل روستا ، که پدر و مادر فرزند را حمایت میکنند . در شهر های بزرگ کم حمایت می کنند و چون این مطلوب نیست ما مجبوریم بگوییم این ملاک ها را داشته باشید . چون در شهر های بزرگ ازدواج های زودرس خیلی مشکلات دارد و همچنین ازدواج های دیررس

      پاسخ دادن
      • ناشناس
        ناشناس می گوید:

        چطور طرف خانواده خودم باشم…راستش فکرم درگیر شده ..هم من هم اون پسر خیلی همو دوست داریم و فکر میکنیم باهم هماهنگیم..اما من از شغلش و تحصیلاتش خوشم نمیاد که گفته شغلو عوض میکنه و ادامه تحصیل میده و مانعی واسه پیشرفت من نمیزاره…خیلی محتاج راهنماییم…چکار کنم ذهنم از فکرش راحت شه..یعنی واسه راضی کردن پدرو مادرم تلاش نکنم؟

        پاسخ دادن
        • ►Responder◄
          ►Responder◄ می گوید:

          شما برای راضی کردن خانواده خودتون باید خودتون اقدام کنید نه اینکه موضوع رو با زندگی مشترکتون درگیر کنید
          به همین خاطر بهتره یک مشاوره انجا بدید
          با این شماره ها میتونید مستقیما” وارد مشاوره بشید
          در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
          ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲

          ۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵

          پاسخ دادن
  18. بهرام عباسی
    بهرام عباسی می گوید:

    سلام من به یه مشکل خوردم اضطراری نیاز به کمک دارم..من و طرف مقابلم همو خیلی دوس داشتیم به طوری که برای هم میمردیم ولی الان پدرش مدرک من رو چو پایینه بهونه کرده ولی من شروع به ادامه تحصیل کردم..به طوری که حرف پدر طرف مقابلم بهش اثر کرده و دوس داشتنش خود به خود کم شده و الان میگه یه راه حلی بگو که حسم برگرده و من نمیدونم چیکار کنم

    پاسخ دادن
  19. مرضیه
    مرضیه می گوید:

    سلام چرا شماها اینقدرکوتاه فورید مهم اخلاق و اختلاف فرهنگی.مثلا بابای من فوق داره و مامانم دیپلم.خاله ی من فوق داره وشوهرشم دیپلم.اون یکی خالم تادوم دبیرستوان و شوهرش لیسانس این دلیلی ننیشه ک ادم ازدواج نکنه یاخواستگاراشو ردکنه.خیلیا موقعیتای خوبشون روبخاطر این کوته فکری ازدست دادن و توخونه نسشتن.واقعا خجالا داره.درسته توخانواده ایک همه باسوادن باید دانادهم باسوادباشه چون این فرهنگ اون ادماست.ولی ادمای معمولی چرا اخه ادادرمیارن منم شوهرم دیپلمست اما ادمنای فوقالعاده اجتماعی سوادکم دلیل بر بی فرهنگی و بی کلاسی نیست.باباتوکلتون بخدا اگه موقعیت خوبی بود رد نکنین ک بخته بسته میشه هااا

    پاسخ دادن
  20. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    با سلام واحترام،من ٢٢سالمه و لیسانس دارم ،میخوام امسال ارشد شرکت کنم و حتما ادامه تحصیل بدم،خواستگاری دارم که از لحاظ فرهنگی و خانوادگی و اخلاقی در سطح خوبی هست و از اقوام دورمون هستن،مشکل من با این آقا سطح تحصیلاتشونه،ایشون دانشگاه رفتن ولی رها کردن درسو و گفتن ک حتما ادامه میدن بخاطر من،مشکل دومم اینه که شغلشون آزاده و من اصلا شغل آزاد دوس ندارم،این مشکلا وجود داره از طرفی خوبی و نجابتش و فرهنگشو نمیتونم نادیده بگیرم،ب نظرتون من چیکار کنم؟؟؟

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      وقتی معیارتون با این آقا همخوانی نداره پس دلیلی برای این همه ابراز نگرانی و ناراحتی نیست … رابطه رو کات کنید شما در این مورد اختیار دارید

      پاسخ دادن
  21. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام.من دانشحوی دکتری سال اول هستم و خواستگاری دارم که مهندس کامپیوترن ولی لابراتوار دندانپزشکی دارن.از لحاظ اخلاقی و رو حیات خیلی به هم نزدیک هستیم چون چندبارباهم صحبت کردیک.خودم خوشم اومده ولی هم خودم و بیشتر خانوادم مشکلشون مدرکشونه.میگن باید دکترباشه.ممنون می شوم راهنماییم کنید حتما.

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      خب مسلما” اگر چنین موردی برای شما و خانواده شما مهم باشه در اینده ایجاد مشکل خواهد کرد
      به همین خاطر مشاوره کنید و احساسی برخورد نکنید

      پاسخ دادن
  22. ناشناس 2
    ناشناس 2 می گوید:

    سلام
    من دانشجوی دکتری سال سوم مهندسی در یه دانشگاه خیلی خوب هستم، الان یه خواستگار دارم که دانشجوی ترم آخر دکتری تاریخ هست و هم دانشگاهیم. مشکلی که وجود داره رشته تحصیلی ایشون هست، برای من درک رشته تحصیلیشون سخته، آخه توی دنیای الکترونیک رو به جلوی امروز چطور میشه با یه فردی که تاریخ خونده و از گذشته میخواد حرف بزنه زندگی کرد. من همش فک میکردم که با یه مهندس ازدواج میکنم…اخه رشته تاریخ غیر از پژوهش چه کاری میتونه انجام بده… هر دومون هم سن و سال هستیم ۳۲ سال…واقعا موندم که چیکار کنم.

    پاسخ دادن
  23. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام دختری هستم ۲۱ساله دانشجوی مکانیک با پسری ارتباط دارم که سه ساله باهم ارتباط داریم اماحس میکنم از لحاظ هدف های تحصیلی بهم نمیخوریم چون ایشون هم سن.من هستند وخودشون دانشجو هستند اما بیشتر دنبال جنبه های کاری هستند تا درس…..درصورتی که من دنبال هدف های درسی هستم.ایشون از هیچ نظری مشکلی ندارن اما حس میکنم این دیدگاه من باعث ایجاد مخالفت داره میشه.چون که من حتی خاستگارایی دارم که دانشگاه بهشتی هستند وهمه تحصبلات دانشگاهی عالی ومحترع هستند اما حس میکنم چون این اقا پسر اینجوری نیس باعث مشکل میشه.بهم کمک کنین واقعا نمیدونم باید چه تصمیمی بگیرم دوراهیه سختیه.بینه احساس وعقل گیر کردم.نمیدونم واقعا تحصیلات ودانشگاه عالیه خوندن اونقدر مهمه یا نه.چون من اصلا دانشگاه ازادو پیام نورو قبول ندارم متاسفانه ایشون پیام نورن ومن دولتی…….نمیدونم چیکار کنم .خواهش میکنم کمکم کنین.حتی اگز لازم باشه هرجا هم لازم باشه مشاوره میرم اما مبخوام فکرم سازماندهی شه.هدفام داره به تعویق میوفته با این ذهن اشفته…..ممنون از شما

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      پسوقتی تفاهم ندارید چرا وارد رابطه عاطفی میشید ؟ شما هدفتون با ایشون فرق میکنه … هر چند که خیلی از افراد در زندگی مشترک ادامه تحصیل دادند ولی زندگی مشترک مثل امروزی که هستید نمیتونید ازادی عمل داشته باشید … پس بهتره تامرز ۲۵ سالگی که به بلوغ عاطفی میرسید تحصیل کنید و بعد برای ازدواج تصمیم گیری کنید و در این مدت وارد هیچ گونه رابطه عاطفی هم نشید تا به هدفتون برسید (تاکید میکنم هیچ رابطه ای )

      پاسخ دادن
    • مهسا
      مهسا می گوید:

      به نظر من که غرور کاذب شمارو فراگرفته
      دولتی خوندین شاخ غول که نشکوندین ! میگین که دانشجو هستند پس دارن درس میخونن و چه خوبه که بدنبال کار هم هستند چون دوفردا در زندگی مدرک و عنوان دانشگاه نمیشه عسل زد خورد بلکه باید شغل درست درمون و مرد کاری داشت تا زندگی پیش بره
      اگه تونستین یه زندگی رو اداره کنین اونوقت به خودتون مغرور بشین !!!

      پاسخ دادن
  24. مهسا
    مهسا می گوید:

    بنظرم در دیدگاه و تفاهم و همچنین رضایت شخص از خود و طرف مقابل تاثیر دارد
    من لیسانس مهندسی فناوری اطلاعات و عشقم ارشد مهندسی برق و خداروشکر هم همدیگر رو درک میکنیم و تفاهم داریم

    پاسخ دادن
  25. مینا
    مینا می گوید:

    سلام . من دختر ۲۷ ساله هستم دانشجوی کارشناسی ارشد زبان انگلیسی. با فردی آشنا شدم که دیپلمه هست و بیشتر انرژی خودش رو برای مستقل شدن در شغل و کار سرمایه گزاری کرده. بسیار مهربون و فهمیده هست و این تفاوت تحصیلی اصلا حس نمیشه. خودم به دلیل اینکه کارم رو به ادامه تحصیل خصوصا در این رشته ترجیح میدم، قصد دارم از تحصیل انصراف بدم و با پشتوانه هایی که دارم برای ادامه تحصیل کار و زندگی به کشور دیگه ای سفر کنم. ایشون با این کار کاملا موافق هستن و حتی حاضر هستن هر طور کمکی هم بکنن. پدر و مادرم دو سال پیش از هم جدا شدن اما این مسئله هم تأثیری روی تصمیم ایشون نگذاشته و بسیار بهم علاقه دارن. البته در ابتدا علاقه ای از طرف من نبود ولی بعد از ۱ سال و اندی آشنایی کم کم بهش علاقمند شدم. من و خانوادم خیلی اهل مذهب نیستیم و ایشون هم از این لحاظ مشابه هستن و مشکلی از لحاظ عقیدتی نداریم. با این تفاصیل ایراداتی که به ایشون وارده اینه که سیگاری هستن و تحصیلات پایین تری دارن و ۱۰ سال از من بزرگتر هستن. با این حال هیچ کدوم ازین مسائل اهمیت زیادی برام نداره و شعور و فهم ایشون هست که من رو جلب کرده و این رو در هر کسی ندیدم. با این اوصاف به نظر شما این ازدواج میتونه ازدواج موفقی باشه یا خیر

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      دوست عزیز شما توجیحات خاص خودشون رو دارید و گرنه خودتون میدونید با این اختلافاتی که بین شما وجود داره میتونه در اینده زمینه ساز تنش باشه
      کسی از اینده خبر نداره ولی با تجربه ای که دیده شده بهتره در این مورد کمی فکر کنید و حتما” مشاوره حضوری انجام بدید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید

      ۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸

      پاسخ دادن
  26. فریما
    فریما می گوید:

    سلام دختری ۲۳ ساله هستم با ۱۶۶ قد توی خانواده ای بزرگ شدم که همه مردا هیکلی و قد بلند هستن برای من هم قد و هیکل خیلی مهمه اما حالا سه تا خواستگار دارم که خیلی دوسم دارن و هر سه تاشون موقعیت های خوبی دارن اما دو تاشون به غیر از اخلاق های خوبشون مغرورن و متعصب قد و هیکل خوبی دارن و باعث میشن بهشون فکر کنم و‌مردد بشم اما یکیشون ۶ سانت از من بلند تره و به نظرم قدش کوتاه و هیکلی نیست اما هیچی از آقایی کم نداره و موقعیتش از هر لحاظ خوبه انقدر خوبه که یه وقتایی دلم میخواد قد و هیکلو نادیده بگیرم اما میترسم بعد کم بیارم و پشیمون بشم آخه همیشه مردای هیکلی برام جذابن استرس دارم و همش نگرانم و نمیدونم باید با کدوم ازدواج کنم اونی که قدش کوتاهه واقعا خوبه جوری که دوستام میگن هرکدوم جای من بودن انتخابش میکردن و مثل اون مرد کمه واقعا بهم حسادت میکنن که یه نفر انقدر دوسم داره اما من میترسم اصلابایدچکار کنم با کدوم ازدواج کنم یا اصلا فعلا قید ازدواجو بزنم

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      اگر ملاک شما برای ازدواج قد خواستگاران هست بهتره با یک مشاوره مجرب مشورت کنید

      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴

      پاسخ دادن
    • نویسنده سایت
      نویسنده سایت می گوید:

      با سلام خدمت شما
      ملاک شما برای انتخاب همسر آینده تان از بین این سه خواستگار نباید قد و هیکل یا صحبت های دوستانتان باشد ، بهتر است کسی را برای مشاوره انتخاب کنید که دانش و تجربه کافی در یان زمنیه داشته باشد . روانشناسانی که جلسات مشاوره پیش از ازدواج برگزار می کنند می توانند با حفظ رازداری حرفه ای شما را راهنمایی کنند که بین سه خواستگار خود انتخاب خوبی داشته باشید . روانشناسان کانون مشاوران ایران در این زمینه می توانند کمکتان کنند ۸۸۴۲۲۴۹۵

      پاسخ دادن
  27. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام من دختری۲۵ساله و دانشجوی پزشکی هستم .باپسری که یک سال ازمن کوچیکتر و دبیر هست آشنا شدم.۴سال رابطه داشتیم.خیلی همدیگرودوست داریم.وتواین ۴سال هیچ وقت اختلاف سن یامدرکمون مشکل ساز نبودولی خانواده م به شدت مخالفن.چکا کنم

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      این اختلاف ناچیز به درک هر دوی شما بستگی داره و میتونید با وساطت بزرگان و افراد قابل اعتماد در خانواده ها این مشکل رو حل کنید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید

      ۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸

      پاسخ دادن
  28. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام حامد هستم من دوسال با دختری اشنا شدم که الان شده همه زندگیم ولی پدرش به خاطر طلاق پدرو مادرم که عقیده داره طلاق واسه منم عادی شده موافق به ازدواح ما نیست به من بگید من چیکار کنم دارم دیونه میشم

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      در این گونه موارد باید صبور باشید و از وساطت افراد قابل اعتماد استفاده کنید
      ولی در کل اگر رضایت نباشه باید به این موضوع خوب دقت کنید و از وابستگی و پیشگویی در چنین مواردی دوری کنید
      چون میتونه هر اتفاقی بیفته و شما نباید آرامش خودتون رو به هم بزنید
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      دفتر سعادت آباد:
      ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه

      پاسخ دادن
  29. علی
    علی می گوید:

    سلام من یه پسری هستم ۳۲ سالمه مجرد هستم ۳ سال پیش تا حد عقد کردن یش رفتم بنا به دلایلی نشد دیپلم دارم تو دفتر ثبت کار میکنم دختری را دوس دارم خانواده اش از خانواده قبلی کمی پایینتره با پدر دختره خیلی رابطه خوبی دارم اما پدر دختر ادمی حساس و جناحی است البته معلول هم هست و مشکل اصلی من هم اینجاست اما مطمءن هم نیستم که جواب مثبت بده سر دو راهیم که اقدام کنم یا نه لطفا راهنمایی کنید

    پاسخ دادن
    • ►Responder◄
      ►Responder◄ می گوید:

      خب دوست عزیز شما بهتر از هر کسی میدونید چه احساسی میشه به این زندگی داشت
      شما معیارهایی برای ازدواج دارید که اگر با اون همخوانی در کار نباشه واقعا نمیتونید به نتیجه برسید
      پس از تردید دست بردارید و قاطع تصمیم گیری کنید چون در این سن باید بتونید

      پاسخ دادن
  30. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    سلام من دانشجوی دکتری اقتصاد هستم. با پسری اشنا شدم که از همون اول رابطه حس بسیار خوب و ارامش بخشی بهش داشتم اما دیپلمه هستن. گفتن ادامه تحصیل میدن. اما چون بیکار بودند هنوز فرصت نشده. من ۲۸ ساله و ایشون ۲۵ ساله هستن. از لحاظ درک و شعور خیلی فهمیده هستن و اختلاف تحصیلی اصلا درک نمیشه بجز اینکه روی ارتباطات اجتماعی من حساس هستن.ما به شدت بهم علاقه داریم. و دو سال با هم ارتباط داشتیم. خانواده ایشون و مادر من در جریان هستن.لطفا راهنمایی کنید

    پاسخ دادن
    • مشاور
      مشاور می گوید:

      وقتی صحبت از اختلاف سطح تحصیلی به میان می آید، خیلی ها ناخودآگاه تصور می کنند که قرار است ارزش های انسانی، اخلاقی، فهم و شعور و کلا همه ویژگی های شخصیتی یک نفر زیر سوال برود.
      این طرز فکر بیشتر به خاطر اهمیت افراطی تحصیل در سال های اخیر به وجود آمده است. بنابراین وقتی می پرسیم تفاوت تحصیلی در زندگی اثر دارد یا نه، عده ای بدون ذره ای تردید پاسخ منفی می دهند. چون فکر می کنند اگر پاسخ مثبت بدهند، به معنی این است که فاکتورهای مهم تری مثل خانواده، شخصیت مرد، توانایی شغلی، انسانیت، ایمان، عشق و… را نادیده گرفته اند. همان طور که می بینید نتیجه آرای نظرسنجی هم این موضوع را نشان می دهد.

      فرد دانشگاه رفته به دلیل ارتباط با اساتید و افرادی در سطوح بالاتر، جامعه مخاطبی متفاوت از دیگران دارد. در واقع دانشگاه رفتن فقط تحصیل کردن نیست، بلکه آموختن یک سبک زندگی جدید است. به همین دلیل در بسیاری موارد تفاوت فرهنگی کسی که دانشگاه رفته با فردی که دانشگاه نرفته محسوس است
      تفاوت از کجا شروع می شود؟
      واقعیت این است که تفاوت تحصیلی، به معنای تفاوت در سبک فکر کردن، بینش و شیوه استدلال کردن است. اینجا منظور ما تفاوت تحصیلی بین فردی است که دانشگاه رفته و فردی که دانشگاه نرفته است. شاگرد تنبل های دانشگاه که فقط مدرک دارند و بار علمی کسب نکرده اند را هم از دایره صحبت مان کنار می گذاریم و کاری به زنان فوق لیسانس و مردان فوق دیپلم و… نداریم. بنابراین، بحث ما منحصر می شود به زنان دانشگاه رفته و مردان دانشگاه نرفته. جایی که درست تفاوت از آنجا شروع می شود.
      مهم ترین مشخصه دانشگاه رفتن و تحصیلات آکادمیک داشتن این است که افراد در زمان تحصیل در دانشگاه یاد می گیرند که طور دیگری به مسائل نگاه کنند، تحلیل متفاوتی داشته باشند و با جمع آوری اطلاعات درباره موضوعات مختلف بتوانند جامع نگرتر، با بصیرت تر و دقیق تر با هر مساله ای برخورد کنند. در واقع این هدف دانشگاه است و نمی توانید انتظار داشته باشید که یک فرد دانشگاه رفته این بینش را نداشته باشد. ممکن است میزان بهره مندی افراد از این بینش فرق کند اما در همه آن ها زمینه های آن وجود دارد.
      فرد دانشگاه رفته به دلیل ارتباط با اساتید و افرادی در سطوح بالاتر، جامعه مخاطبی متفاوت از دیگران دارد. در واقع دانشگاه رفتن فقط تحصیل کردن نیست، بلکه آموختن یک سبک زندگی جدید است. به همین دلیل در بسیاری موارد تفاوت فرهنگی کسی که دانشگاه رفته با فردی که دانشگاه نرفته محسوس است.
      این قضیه حتی در یک خانواده هم به چشم می خورد و دختر یا پسری که تنها دانشگاه رفته خانواده شان هستند، معمولا با خانواده دچار شکاف فرهنگی می شوند و مدتی بعد، سعی می کنند در چهارچوب های مجاز خانوادگی، سبک فکری و فرهنگی خانواده را بالا ببرند.

      آنچه که بین یک مرد دانشگاه نرفته با زن دانشگاه رفته نزدیکی فکری ایجاد می کند، میزان میل به پیشرفت است. اگر مرد تمایل زیادی به پیشرفت داشته باشد، هیچ وقت فاصله تحصیلی احساس نمی شود. کما این که دختران دانشگاه رفته ای که تمایلی به پیشرفت ندارند و در واقع شخصیت شان قبل و بعد از دانشگاه تفاوتی نداشته است، با همسران دانشگاه نرفته خود به مشکلی بر نمی خورند

      اختلاف تحصیلی زمین گیرتان می کند!
      از این گذشته، دانشگاه یک محیط اجتماعی و علمی است که در آن امکان بازخورد افکار، تعامل و حتی ابراز وجود زیاد است. بنابراین کسی که وارد دانشگاه می شود، معمولا اعتماد به نفس بالاتری دارد، بیشتر تمایل به ابراز وجود در او دیده می شود و میل به تعامل، بیان نظرات و آپدیت کردن مکرر عقاید خود و پیشرفت در جنبه های اجتماعی زندگی را حفظ می کند.
      در این شرایط اگر ازدواج با فردی صورت بگیرد که این خصوصیات اخلاقی را ندارد، زندگی دچار رکود می شود و دو طرف احساس نارضایتی می کنند. زن تحصیل کرده حس می کند همسرش تمایلی به پیشرفت خود و او ندارد و مرد دانشگاه نرفته فکر می کند همسرش زیادی شلوغ می کند و ادای دانشگاه رفته ها را در می آورد! در صورتی که این تفاوت در سبک فکری و زندگی است که در دانشگاه آموخته شده، حتی اگر خود فرد متوجه نباشد.

      شاید عده ای اینجا جبهه بگیرند که دانشگاه خوب نیست چون در نگرش های سنتی فرد تحول ایجاد می کند. در صورتی که باز باید تاکید کنیم دانشگاه به شما شیوه فکر کردن و تحلیل کردن متفاوتی می دهد به طوری که همه رفتارهای خود، خانواده و جامعه را یک بار دیگر بازنگری می کنید. ممکن است کسی در این باز نگری مجددا به ارزش های خانوادگی اش تاکید کند و با چشم بازتری آنها را بپذیرد و به آن عمل کند (یعنی با بینش به سبک پیشین زندگی اش ادامه دهد) یا تصمیم بگیرد برخی موارد را تغییر دهد. این مساله فرد به فرد متفاوت است.

      آیا استثنایی هم وجود دارد؟
      بله که وجود دارد! خیلی از مردان هستند که اگرچه تحصیلات دانشگاهی ندارند اما مرتب سعی می کنند به روز باشند، اطلاعات علمی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی خود را بالا ببرند، مطالعه گسترده داشته باشند، تحلیل های مختلف را بشنوند، نظرات مختلف را بدانند و با بینش موضع خود را نسبت به هر چیزی مشخص کنند.
      در واقع آنچه که بین یک مرد دانشگاه نرفته با زن دانشگاه رفته نزدیکی فکری ایجاد می کند، میزان میل به پیشرفت است. اگر مرد تمایل زیادی به پیشرفت داشته باشد، هیچ وقت فاصله تحصیلی احساس نمی شود. کما این که دختران دانشگاه رفته ای که تمایلی به پیشرفت ندارند و در واقع شخصیت شان قبل و بعد از دانشگاه تفاوتی نداشته است، با همسران دانشگاه نرفته خود به مشکلی بر نمی خورند.
      بنابراین پاشنه آشیل این تفاوت سطح تحصیلی در میل به پیشرفت، اعتماد به نفس و میزان ابراز وجود است و اگر این سه مورد در زوج ها نزدیک به هم باشد، دانشگاه رفتن یا نرفتن مشکلی ایجاد نمی کند.

      عشق شما و همسرتان را به هم نزدیک می کند اما به هیچ عنوان باعث نمی شود نیاز به همفکر و هم صحبت و هم پایی را که سبک فکری شما را می فهمد و شما را با صرف کمترین انرژی درک می کند، کمرنگ کند

      اختلاف تحصیلی زمین گیرتان می کند!
      آیا عشق کافی است؟
      خیلی ها فکر می کنند عشق و تعهد باعث نادیده گرفتن تفاوت تحصیلی می شود اما باید بگوییم که عشق شما و همسرتان را به هم نزدیک می کند اما به هیچ عنوان باعث نمی شود نیاز به همفکر و هم صحبت و هم پایی را که سبک فکری شما را می فهمد و شما را با صرف کمترین انرژی درک می کند، کمرنگ کند.
      در واقع وقتی احساس کنید با همه عشقی که به همسرتان دارید، نمی توانید در کنار او پیشرفت کنید، یا نمی توانید حرف ها و استدلال هایتان را به سادگی با او در میان بگذارید، اگر حس کنید سبک فکری همسرتان ساده و خطی است و شما خیلی دقیق تر و جامع تر از او دنیا را می بینید، عشق کم کم زمین گیر می شود و بین شما و همسرتان فاصله می افتد. و این مساله در مرد و زن یکسان است.
      اگر برای این ادعا شاهدی می خواهید، کافیست یک نگاه به دور و برتان بیندازید. حتی در نظرات مربوط به سوال نظرسنجی هم نمونه هایی از این دست به چشم می خورد. به طور مثال کاربری به نام jsatare نوشته اند:

      «من خودم جز آدم هایی هستم که با شوهرم خیلی تفاوت سطح داریم ایشون استاد دانشگاه هستند و بنده دیپلم هستم واین را متذکر بشم که ایشون موقع ازدواج با بنده فوق دیپلم بودند ولی بعد از ازدواج تصمیم گرفتند که ادامه تحصیل بدهند ومن هم همراه او بوده ام تاالان هم خدارو شکر مشکل خاصی نداشته ایم ولی من هم بعد ۱۵ سال تازه امسال تصمیم به ادامه تحصیل گرفته ام چون کم کم احساس میکنم که فاصله مان زیاد شده همسرم در ظاهر چیزی رو بروز نمی ده ولی احساس خانم ها خیلی بالاست احساسم چیز دیگری به من می گه.»

      به نظر می رسد زندگی این کاربر عزیز، نمونه یک زندگی عاشقانه باشد که بالاخره دو طرف به این نتیجه می رسند برای سرزنده نگه داشتن عشقشان فقط عاشق بودن کافی نیست و باید فاکتورهای دیگری هم برای نزدیکی بیشتر زن و شوهر وجود داشته باشد و آن درک متقابل، نزدیکی فکری و احساسات مشترک نسبت به موضوعات یکسان است.
      در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
      ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴

      پاسخ دادن
  31. ناشناس
    ناشناس می گوید:

    در جایی از پاسختون گفتید که اگر میل به پیشرفت باشد مشکلی پیش نمی اید. اقای مورد صحبت من بسیار امروزی و باهوش هستند و مطالب رو خیلی سریع تر از من یاد میگیرند. در درک صحبت های هم مشکلی نداریم. در زمینه استفاده از تکنولوژی هم از من جلوتر هستند. روابط اجتماعی بالایی دارند و به راحتی درون هر جمعی نفوذ میکنند. حتی چندبار با استاد بنده هم صحبت شدند.شاید دیدن این ویژگی های مثبت از روی احساس بیش از حد من باشد.و اینکه در این مدت نتوانستم به خواستگارانم که شرایط بسیار مناسب تری داشتند فکر کنم. چون احساس میکنم شخصیت شخص مورد نظر من از هر لحاظ بر سایرین برتری دارد. حتی به تازگی خواستگار فوق لیسانسی دارم اما در مدت ۴ ماه هم صحبتی با ایشان اصلا علاقه ای ایجاد نشدو حتی گیرایی پایینی دارند.تمام روابط من در چهارچوب خانواده بوده و با اطلاع خانواده ها. در صورتی که ایشان به دانشگاه بروند و لیسانس بگیرند ایا این مشکل برطرف میشود؟ یا حداقل اگر دانشجوی لیسانس باشند؟

    پاسخ دادن

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.