باور کن “من” تنهاترین ضمیر دنیاست

و “ او ” خوشبخت ترین ضمیر دنیا چون “ تو ” را دارد . . .







سخت است

“او” کردنِ “تویى” که همه زندگى “من” بود !







ﻫﻤــــﻮﻥ ‫‏ﭼﻨﺪ‬ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻃﻮﻝ ﻣﯿﮑﺸﻪ

ﺍﺱ ﺍﻡ ﺍﺱ ﻫﺎﻣﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﻢ

ﻭ ﺑﻔﻬـــــــــﻤﻢ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ

ﺍﻣـــــــﯿﺪﻭﺍﺭﺗﺮﯾﻦ ﺁﺩﻡ ﺩﻧﯿـــــــﺎﻡ

ﺑــــــﺎﻭﺭﮐﻦ . . .







بزرگترین روانشناسان دنیایند ، دو چشمت

این قدر که امیدوارم می کنند ، به زندگی . . .







لبانت قند مصری ، گونه هایت سیب لبنان را

روایت می کند چشمانت آهوی خراسان را

من از هر جای دنیا هرکه هستم عاشقت هستم

به مهرت بسته ام دل را ، به دستت داده ام جان را







به من شلیک کن

حتی اگر به هدف هم نزنی

برایت خواهم مرد . . .







یه لیوان از تو اون کابینته بردار

+ خب.

- پرتش کن زمین.

+ خب.

- شکست؟

+ آره.

- حالا ازش عذرخواهی کن.

+ ببخشید لیوان. منظوری نداشتم.

- دوباره درست شد؟

+ نه…

- متوجه شدی !؟







گوش تلفن کر

“دوستت دارم ” را امشب

در گوش خودت

خواهم گفت !







من آنقدر دیوانه*ام

که وقتی دورم میزنی

باز نگران تواَم سرت گیج نرود!







چیست از این خوبتر در همه آفاق کار

دوست به نزدیک دوست ، یار به نزدیک یار







نوازشگر خوبی نبودی

سفید شده تار مویی را که قسم خوردی

با دنیا عوضش نمیکنی







تـو که نیستی

من به عکس هایت می نگرم

این همان تنفسِ مصنـوعی است







یه هوایت بگو آنقدر به سرم نزند

من ! سرم درد می کند







خدایا کاسه ی صبرم کوچک نیست

این غم ها بزرگتر از دل هستند







و چه انتظار بزرگی است

اینکه بدانی پشت هر “دوستت دارم”

چقد دوستت دارم…!







لحظات دوریت را با ساعت شنی می شمارم

اکنون یک صحرا گذشته است







خدا را شکر بعد از اینهمه زندگی منم یه چیزی شدم

“فراموش”







شراب چند سالِ است نامت!؟

به زبان که می*آورم مست می*شوم!







بند ناف روحـم از تـــو بـــریـــدنـــے نـیـسـت

ایـن هـمـه تلـا ش مـکـن!

مـن ایـن نـارسـے را

دوسـت دارم…

بـه هـر قـیـمـتـــے !!!







پله ها را بالا رفتم

پایین آمدم ،

عطرت یک جا

بَند نمی شود