کاربر عزیز ، به انجمن مشاوره ازدواج دات کام خوش آمدید .
ورود به حساب کاربری
ثبت نام
مزایای ثبت نام در انجمن مشاوره ازدواج دات کام

عضویت افتخاری در کانون مشاوران ایران

30% تخفیف شرکت در کارگروه های مشاوره

عضویت انجمن هیچ گونه هزینه ای ندارد

تبلیغات
  
  

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: رسیدن به معشوق با روزه گرفتن

  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    Jun 2014
    عنوان کاربر
    معاونین سایت
    نوشته ها
    1,637
    پسندیده
    43
    مورد پسند
    50

    Lightbulb رسیدن به معشوق با روزه گرفتن

    رسیدن به معشوق با روزه گرفتن در گفت وگو با يكي از دوستان روحاني



    دین شناسی عاشقانه
    دیدید می گویند فلانی آن قدر دلنشین صحبت می کند که گذشت زمان را اصلا حس نمی کنی. وقتی اين دوستمان صحبت می کرد، من که بارها تجربه شنیدن حرف هایش را داشتم، باز هم مبهوت شیرینی و هیجان جاری در کلماتش شدم. با او در مورد رسیدن و نزدیک شدن با خدا در ماه رمضان حرف زدم. از یک مسیر؛ مسیری که مانند سالکان راه معشوق باید پله پله مراتبش را طی کرد تا به نقطه ای که اين دوستمان آن را پناهگاه آرامش بخش معرفی می کند، رسید.

    - از قدیم گفته اند معشوق برای رسیدن به عشق باید مراحلی را طی کند. اگر انسان را نماد عاشق و خداوند را نماد معشوق بپذیریم. این طی کردن مراحل در ماه رمضان به چه صورت خواهد بود؟

    مجموعه احکام و قواعد فلسفه شان این بوده است که قرار بوده است از طریق دین درد ها و رنج هایمان را کاهش دهیم و حقیقت را پیدا کنیم. همان طور که فلاسفه و عرفا هم گفته اند، خداوند بعد از خلق دنیا، پشت آن پنهان می شود. در این حالت این عالم به مثابه حجاب و گیسوی خداوند محسوب می شود. کار سالک این است که این گیسو را کنار بزند و در پی این عالم بتواند راز هستی را پیدا کند و به درجات شهود نائل شود. برای همین، برای آن که بتوانیم رازگشایی کنیم و ناز این دلبر را بکشیم تا به خداوند برسیم، پیامبران آمده اند. گاهی خداوند از طریق شفقت و مهربانی بر خلق و دوستی از پشت حجاب کنار می آید. دیگری از طریق تعالیم دینی است. یعنی پیام پیامبران که خودش نوعی دیگر از کنار رفتن حجاب پروردگار است. بنابراین وقتی ما به تعالیم دینی مشغول می شویم، یعنی در پی یار هستیم. همان طور که در قرآن هم آمده، بروید و خدا را پیدا کنید. البته ما نباید خدا را شخص فرض کنیم. خدا یعنی وجود مطلق. یعنی خیر مطلق. یعنی زیبایی. عاشق روزه را برای روزه انجام نمی دهد. نماز را برای نماز نمی خواند. حج را برای حج نمی رود. ما تمام این کارها را برای آن انجام می دهیم تا خداوند را پیدا کنیم، تا از غیاب به حضور بیاید، تا بتوانیم به او پناه ببریم تا از طریق او رنج هایمان را کاهش دهیم.

    - یعنی از طریق ماه رمضان و روزه ما می توانیم به این مراتب برسیم؟
    متاسفانه ما به جای آن که جهت را روشن کنیم و به خود ماه توجه کنیم، به هاله نور آن نگاه می کنیم و به قول مولانا به جای سوخته جانی اینها جایگزین آن شده است. اگر عاشقی در جست وجوی معشوقش باشد، طبیعی است که باید بها و قیمتی بپردازد، رنج ببرد و تلاش کند. وقتی که بگویی دوستت دارم، آن وقت است که دیگر قهر و مهرش برایت دلنشین می شود. در عرفان ما این رنج و تلاش همان قربانی است. برای آن که معلوم شود دردمندیم و به دنبال طبیب می گردیم.

    نقل صوفی نه همین صافی بی غش باشد
    ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد
    خشک شود گر محک تجربه آید به میان
    تا سیه روی شود هر که در او غش باشد
    نازپرورده تنعم نبرد راه به دوست
    عاشقی شیوه رندان بلا کش باشد
    - اینجا یک سوال پیش می آید که چرا برای طی کردن مراتبی که درباره اش حرف زدید، در ماه رمضان به عنوان ماه عاشقی با امساک و خودداری باید راه را طی کرد؟

    انواع راه ها برای دریافتن خدا وجود دارد. این امساک می تواند برای آن باشد که خودخواهی ها، زیاده خواهی ها و خواهش های بسیار بین ما و خدای ما فاصله انداخته است. این تمایلات مکرر و پی در پی ذهن ما را با خود می برد و هستی ما را تکه تکه می کند. وقتی میلتان را کنترل نکردید و وقتی خواهش ها مدیریت نشد و کنترل نگشت، کم کم تزریق می شود به افکار آدمی. در نتیجه تمرکز را از اندیشه آدمی جدا می کند. بعد از اندیشه هم نوبت روح است. روح آدمی هم هنگامی که از تعادل و یگانگی دور شود، صد پاره می شود و هر تکه آن به سمتی می رود. در آن صورت هم یافتن محبوب سخت و غیر ممکن می شود.

    - برای عاشقانه و صحیح وارد شدن به ماه روزه داري باید چه کنیم؟
    اولین قدم تغییر نگرش ماست. این که از این ماه تنها تشریفات آن را نگاه نکنیم. باید ذهن و دین داری مان را عوض کنیم. ما اسم مهمانی خدا را به کار می بریم، اما همچنان در مهمانی نفس خودمان هستیم. فقط به خودمان فشار می آوریم. گرسنگی، تشنگی، کم حوصله گی چیزهایی است که از ماه رمضان برای ما باقی می ماند. ما به جای اینها باید باور کنیم تمام اینها هدیه ای است برای خداوند. و تمام این سختی ها برای رسیدن به خداست.

    - با این تعاریف، برای این که متوجه باشیم چرا روزه می گیریم، چه کاری باید انجام دهیم؟
    باید از دین شناسی عامیانه پرهیز کنیم و به سمت دین شناسی عالمانه حرکت کنیم. بعد از همه اینها هم که مرتبه دین شناسی عاشقانه است. اول از همه باید به این باور برسیم که ما بدون خدا تنهاییم. تنها کسی که ما را به خاطر دل هایمان دوست دارد و در سختی ها کنار ماست. آرامش های ما بدون خدا می تواند موقتی باشد. حضور و باور خدا می تواند جاودانگی را برای ما معنا کند. حضور خدا مهم ترین انگیزه ای است که می تواند به انسان کمک کند و اخلاقی تر باشد. اخلاقی تر شدن هم به ما آرامش روانی می دهد. وقتی برای ما محرز شود حضور خدا می تواند برای ما چنین محاسنی داشته باشد، آن وقت است که رغبت برای گرفتن روزه برای او آسان می شود. آنگاه است که ایستادن در محراب و سخن گفتن از خدا دلنشین تر می شود. شفقت بر خلق کردن دلپذیر می شود. گریختن از گناه سهل می شود.

    - یک تعبیر جالب به کار بردید. دین شناسی عاشقانه. یک مقدار در مورد این نوع دین شناسی برایمان بگویید.
    وقتی ما به حجم عمل چشم بدوزیم، مثلا دلمان به این خوش باشد که صدها بار ادعیه های گوناگون را خواندیم یا هزاران بار ذکری را تکرار کردیم و به روح عمل اعتنا نکردیم، آن وقت است که به ظاهر توجه کرده ایم و عمق را فراموش کرده ایم. اگر دین شناسی موروثی خود را کنار گذاشتیم و در برابر دین سوال داشتیم و در باره آن تحقیق و نقد کردیم و ورای تمام اینها به ارزش و اصالت دین رسیدیم، وقتی که عاشقانه در راه او دویدیم و وجودمان را از او پر کردیم، دیگر با خدا زندگی می کنیم. دیگر تنها از نور حرف نمی زنیم، بلکه غرق در نوریم. اینجاست که می توانیم بگوییم به دین شناسی عاشقانه رسیده ایم.

    - شب های قدر در این ماه عاشقی چه جایگاهی دارد؟
    سوال بسیار جالبی کردید. ببینید لحظه ای که ماه رمضان آغاز می شود، شب قدر شروع می شود. شب قدر آن قله و پله نیست، بلکه آن راه است که ما باید درست طی کنیم. وقتی برای پیداکردن و رسیدن به خدا رنج کشیدیم، وقتی در نهایت به او رسیدیم، آن ملاقات دلنشین دردمند با طبیب همان لحظه زیبای شب قدر است. قدر هم در لغت به معنای منزلت است. بدون شک فرشته ها در حال رفت و آمد هستند، اما فرشته ها نظر به قلب و روح انسان ها می کنند. وقتی در این ایام که از لحظه های نخستین ماه رمضان آغاز می شود، شخص خویشتن داری می کند و روح را پاک می کند و به قول معروف به سکوت خواهش ها تن می دهد و پیراسته می شود، آن وقت است که به سراغ خدا می رود. این افزایش منزلت و درجه وجود انسان، لحظه ای است که شب قدر است. این تردید در زمان شب قدر دقیقا به این بستگی دارد که تو کی سوخته باشی.

    - این سوختن دقیقا یعنی چی؟
    یعنی هر چیز بین تو و محبوبت است خاکستر شده باشد. و این لحظه دقیقا همان طور که گفتم قدر است. به قول حافظ:
    روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
    زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

    - در صحبت هایتان به فرشتگان اشاره کردید. از قدیم هم که می گفته اند شب های قدر، زمان بارش فرشته هاست. جایگاه این فرشته ها در مسیر رسیدن عاشق به معشوق در ماه رمضان کجاست؟
    من تمام این ها را سمبولیک می دانم. البته این نکته را باید بگویم که بنده به جهان غیب معتقدم، اما جهان ما محدود و تیره و تاریک است. همه چیز درون آدمی است. وقتی بین انسان و خداوند ارتباطی به وجود می آید و این ارتباط یک پیام و الهامی به دل می دهد، یعنی یک دمی به سوی انسان می آید. آن دم خداست که ما از آن تعبیر به فرشته می کنیم. بنابراین چه اشکال دارد که فرشته را پیک بین انسان و خدا بدانیم.

    - جوانان ذات معنوی در وجودشان است. آنهایی که بخواهند در این مسیر عاشقی رسیدن به پروردگارشان در این ماه گام بردارند، چه باید بکنند؟
    جوانان ما بچه های پاکی هستند. بخشی از کمک ها باید اجتماعی باشد. اجتماع الان در حق جوانان ما ظلم می کند. در جامعه ای که تصمیم از بالا گرفته می شود، این همه رفتارهای غیر اخلاقی انجام می شود، آدم ها به راحتی آب خوردن دروغ می گویند، وقتی سرمایه را به هدر می دهند و برخورد می کنند، شرایط برای جوانان سخت می شود. همه اینها در حالی است که جوانان ما در بحران شادی، حرکت و امید اجتماعی قرار دارند. بستری فراهم می شود تا به خودشان آسیب بزنند. ولی جوان ها باید بدانند اگر دیگران قدر خوبی تو را ندانستند، اما تو خوب بودن را فراموش نکن. خوب بودن به آدم آرامش و وقار می دهد. باید همیشه با خرد قدم بردارند و به سخنان نسنجیده دل نسپارند. به آرمان هایی که در آنها روشی وجود ندارد، هرگز چشم امید ندوزند تا بتوانند از این دردستانی که به آن مبتلا شده اند اندکی خود را نگه دارند.

    چند مورد از عناصر ماه مبارک را از شما می پرسم. اولین حسی که از شنیدنشان بهتان دست می دهد برای ما بگویید:
    مراسم احیای شب های قدر: طلب همراه با امید.
    نهج البلاغه: عهدنامه.
    دکتر شریعتی: شکوه.
    شهید مطهری: روحانی.
    حسینیه ارشاد: معبد آدم های پردرد بی پناه.
    ویرایش توسط moshaver : 11-04-2014 در ساعت 08:38 AM
    شانس نام مستعار خداست.
    آنجا که نمی خواد،امضایش پای داده هایش باشد.

موضوعات مشابه

  1. روزهای اول ترک سیگار چه کنیم؟
    توسط آفتاب پرست در انجمن اعتیاد
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 12-09-2014, 08:29 PM
  2. چگونه در دوران شير دهي وزن كم كنيم؟
    توسط الهه يكتا در انجمن مادران شیرده
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 04-23-2014, 08:29 AM

کلمات کلیدی این موضوع

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •